‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ฉันชอบนะ
‪(เสื้อผ้าแบรนด์คาร์เมน ‪ประกาศขาย)
‪ถึงแม้ว่าจะต้องซ่อมแซมหน่อย
‪เป็นฉันคงยังไม่เปิดบ้านต้อนรับใคร
‪การคิดจะมีศูนย์บัญชาการ ‪อาจเหมือน "เกาะไวล์" เกินไปสำหรับฉัน
‪คาร์ม ที่นี่ใหญ่โตมากเลย
‪ในนั้นต้องมีพื้นที่พอ
‪สำหรับลานโบว์ลิ่ง ‪และยิมฝึกสอนนินจา
‪สำหรับการสอนแบบส่วนตัวของเรา
‪ไงเร้ด แซนดีเอโกเป็นไงบ้าง
‪ฉันรู้สึกเหมือนกำลังโดนรุนอยู่
‪ฉันหมายถึงตำแหน่งของเธอ ‪ทางฝั่งตะวันตกที่รัฐแคลิฟอร์เนียที่มีแสงแดด
‪และเพลเยอร์ก็จะได้ห้องของตัวเอง
‪ฉันมีห้องของตัวเองแล้ว
‪ฉันนึกว่าเข้าอยู่ในระบบคลาวด์ซะอีก
‪เปล่า แต่ฉันได้ข่าวจากอินเทอร์เน็ตอีกแล้ว
‪ครั้งนี้มันบอกว่า
‪ไวล์กำลังคุยกันอย่างเมามัน ‪เรื่องต้นแบบรถแข่งอะไรสักอย่าง
‪แข่งเหรอ หมายถึงรถเหรอ
‪ไวล์จะอยากได้รถแข่งไปทำไม
‪บางทีมันอาจเป็นรถแข่งบินได้
‪รถพวกนั้นมีอยู่แล้ว น้องเอ๋ย ‪มันเรียกว่าเครื่องบินไง
‪จำรถแข่งของเราได้มั้ย
‪มันบินไม่ได้แต่มันสามารถ...
‪- ซิ่งไปเลย! ‪- ใช่เลย!
‪ฉันนึกไม่ออกเลยว่า อะไรไปครอบงำเธอ
‪ให้เอาพวกเล่นพิเรนทร์ ดื้อด้านนี่มาเป็นลูกทีม
‪แหม ดูสิว่าใครเกิดสนใจขึ้นมาทันที
‪ฉันไม่ได้หมายความว่างั้น
‪ตลกดีนะที่รถแข่งของเรา ‪นำพาให้เราไปพบคาร์เมน
‪พวกเราจะเล่าให้ฟัง
‪ข้ามประเทศไปฝั่งตะวันออกของสหรัฐฯ
‪ฉันกับไอวี่เติบโตที่ฝั่งใต้ของบอสตัน ‪หรือที่คนท้องถิ่นเรียกกันว่า "แดนใต้"
‪ไม่ได้เป็นส่วนของเมืองที่ไฮโซ
‪แต่เด็กบางคนก็รู้วิธีหาเงินเมื่อร้อนเงิน
‪ฉันกับไอวี่ให้คำปฏิญาณว่าจะใช้ ‪พลังพิเศษของเราในทางที่ดี
‪อยู่หลังพวงมาลัยและใต้กระโปรงรถ
‪สุดยอด!
‪ซิ่งไปเลย!
‪ลิเดีย รถแข่งของเราถูกสร้างมากับมือ
‪พี่เป็นคนสร้างมันเกือบทั้งคันด้วยตัวเอง
‪ฉันกับน้องชายเลื่อนขั้น ‪ขึ้นไปเรื่อยๆ ในทุกการแข่งขัน
‪จากมือสมัครเล่นจนกลายเป็นกึ่งมืออาชีพ
‪ค่อยๆ ไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงลีกมืออาชีพ
‪และวันนั้นก็มาถึง
‪การแข่งขันรอบสุดท้าย ‪ของฤดูกาลก่อนรอบคัดเลือก
‪สิ่งที่เราต้องทำคือติดห้าอันดับแรก
‪เพื่อเข้าร่วมการแข่งระดับภูมิภาคที่กำลังจะมาถึง
‪และเพื่อก้าวขึ้นไปอีกขั้นในอาชีพการแข่งรถ
‪และเริ่มเก็บสะสมเงินรางวัล
‪เอาล่ะ ไอ้น้อง วิ่งติดขอบด้านในของสนามไว้ ‪มันเป็นทางที่เร็วที่สุด
‪ยกเว้นตรงนี้ที่โค้งหักศอก
‪เขาเรียกมันว่า "โค้งเขมือบรถ"
‪มันมีกิตติศัพท์ในการขย้ำและคายรถออกมา
‪เออน่า ให้วิ่งชิดขอบนอก เข้าใจแล้ว
‪โทษที พวกเธอสองคนหลงทางรึเปล่า
‪แค่ถามดูเพราะพวกเธอ ‪อยู่ไกลสนามแข่งมือสมัครเล่นมาก
‪เชิญพบกับคู่อริของแซค เทรย์ สเตอร์ลิง
‪เด็กรวย ลูกแหง่ของพ่อ และเป็นไอ้เบื้อก
‪คงจะสนุกดีที่ได้ดูนายแข่งกับรถจริงๆ
‪นายกล้ามาดูถูกลิเดียเรอะ
‪ตั้งชื่อให้รถเข็นชอปปิงนั่นด้วยเหรอ
‪ช่างเทรย์เหอะ เธอต้องมีสมาธิ
‪เธอจัดการได้
‪ใช่ ฉันจัดการได้
‪ไปเลย แซค!
‪- นายกำลังวิ่งผิดทาง! ‪- อะไรนะ
‪สนามแข่งมือสมัครเล่นอยู่ข้างหลังโน่น!
‪เร็วเข้า แซค อยู่ห่างโค้งหักซอกไว้
‪- ไม่นะ ไม่ๆๆ
‪แซค!
‪สุดยอด!
‪การซ่อมลิเดียเพื่อเอามันกลับมาแข่ง
‪ต้องใช้เงินค่อนข้างเยอะ
‪เราเลยกลับไปหาผู้ชายปล่อยกู้ให้เรา
‪เพื่อสร้างลิเดียตอนแรก
‪เอ็ดดี้หัวฉลาม
‪ความจริงเราต้องจ่ายเงินคืนเขา
‪หลังจากที่เราชนะการแข่งแรกในลีกใหญ่ๆ
‪ด้วยรถที่เราไม่มีแล้ว
‪เอ็ดดี้เสนออีกวิธีที่เราจะหาเงินด่วน ‪เพื่อมาจ่ายคืนเขา
‪เสนออย่างหนักแน่น
‪ร้านโดนัทดาร์ริล
‪ที่นั่นมีชื่อเสียเรื่องการขายโดนัท ‪ที่รสชาติแย่ที่สุดในแดนใต้
‪และเอ็ดดี้บอกว่า ‪สำหรับที่ที่ไม่มีลูกค้าเลย
‪มันกลับมีการส่งของบ่อยมาก
‪ซึ่งหมายความว่า สิ่งที่ส่ง ‪คงเป็นเงินที่ถูกปล้นมาโดย...
‪มาเฟีย
‪- พร้อมมั้ย ‪- ไม่รู้สิ ไอวี่
‪การแข่งรถควรจะกันเราจากการก่ออาชญากรรม ‪ไม่ใช่ผลักให้เราก่ออาชญากรรม
‪บางทีนายน่าจะคิดได้ ‪ก่อนตัดสินใจเมินคำแนะนำของฉัน
‪และชนรถของเรา
‪ฟังนะ น้อง นี่แค่งานเดียว
‪เราจะจ่ายคืนเอ็ดดี้ ‪และเอาเงินที่เหลือไปซ่อมลิเดีย
‪จากนั้นก็ซิ่งไปเลย กลับเข้าสนามแข่ง!
‪เราจะทิ้งความฝันไม่ได้ ‪ในเมื่อมันอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว
‪จริงด้วย นอกจากนั้น ‪เรากำลังขโมยจากคนไม่ดี
‪ใส่ไอ้นี่แล้วมองเห็นได้ไง
‪ก็มองจากรูที่เจาะด้านหน้าไง!
‪เมื่อกี้อะไรน่ะ
‪และนั่นก็คือวิธีที่เราพบกับคาร์ม
‪จบละ!
‪เล่ามาหมดนั่นแล้วหยุดเนี่ยนะ
‪เราเข้าไปตรวจสอบ ‪สถานที่เดียวกันในคืนเดียวกัน
‪ที่เหลือเป็นแค่อดีต
‪หรือให้ฝ่ายผู้หญิงเล่าบ้าง
‪ฉันจำได้ว่าเรื่องมันซับซ้อนกว่านั้น
‪ไม่ได้พูดเล่นด้วย
‪ผ่านมาสองสามเดือน ‪ตั้งแต่ฉันหนีจากเกาะไวล์
‪หลังจากขโมยฮาร์ดไดรฟ์
‪ฉันออกไปท่องเที่ยว
‪ระหว่างที่ฉันแกะรหัส
‪ฉันค้นพบว่าไวล์ขโมย ‪แม่พิมพ์ธนบัตรจากกระทรวงการคลังสหรัฐฯ
‪พวกเขาพิมพ์เงินได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
‪ซึ่งหมายความว่าพวกเขามีแท่นพิมพ์ของตัวเอง
‪เราแค่คิดไม่ออกว่ามันซ่อนอยู่ที่ไหน
‪เราตัดสินใจตามเบาะแส ‪จากฉากบังหน้าของไวล์
‪ที่มีการนัดรับเงินเป็นประจำ
‪เราหวังว่าจะตามรถส่งเงิน ‪กลับไปที่โรงงานผลิตเงิน
‪และหาแม่พิมพ์ที่ถูกขโมยไป
‪การเตรียมการเป็นเดือนๆ กำลังจะถูกทดสอบ
‪ในการล่าครั้งแรกของคาร์เมน ซานดิเอโก้
‪ล็อกตำแหน่งของเธอ ‪และปิดกล้องวงจรหมดแล้ว
‪พร้อมมั้ย เร้ด
‪พร้อมเสมอ
‪แต่มีคนกำลังมาซื้อโดนัทตอนกลางคืน ‪หรือไม่ฉันก็มีคู่แข่ง
‪โจรที่ปล้นโจร
‪พวกมือสมัครเล่น
‪พวกนั้นไม่รู้เลยว่ากำลังไปพัวพันกับอะไรอยู่
‪เพลเยอร์ เปลี่ยนแผน
‪เปลี่ยนแล้วเหรอ ‪เราเพิ่งเริ่มงานแรกได้ห้านาทีเอง
‪เธอเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่
‪- เธอเป็นใคร ‪- และมาทำอะไรที่นี่
‪เธอต้องออกไปเดี๋ยวนี้ ‪เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง
‪โถ่ เขาแค่อยากเก็บเงินไว้คนเดียว
‪ใช่ เอ็ดดี้หัวฉลามก็จ้างเธอมาเหรอ
‪- นั่นมาเฟียเหรอ ‪- เชื่อฉันสิ แย่กว่านั้นอีก
‪- พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ‪- เงียบ
‪เพลเยอร์ พวกเขาทิ้งเงินไว้ตามเวลา ‪กำลังตามเบาะแสไป
‪พี่ถอดรหัสนั่นได้ใช่มั้ย
‪มาเร็ว เราจะตามหญิงสาวนั่น ‪ที่กำลังตามเบาะแสไปหาเงิน
‪เพื่อความปลอดภัยของเธอ
‪กุญแจของฉัน!
‪ฉันจัดการเอง
‪เอาจริงเหรอเนี่ย
‪เฮ้อ
‪ฉันเป็นสุดยอดโจรที่ไม่มีคนขับรถพาหนี
‪ฉันช่วยเธอไม่ได้ เร้ด ‪ฉันไม่มีใบขับขี่ผู้ฝึกหัดด้วยซ้ำ
‪ได้ตัวเขาแล้วคราวนี้
‪อะไรเนี่ย
‪- ตามรถตู้คันนั้นไป ‪- เจ้ากี้เจ้าการชะมัด
‪พวกนั้นใช้ถนนหมายเลข 93
‪เส้นนั้นมีจุดหมายเดียว ท่าเรือ
‪พวกนั้นพิมพ์ธนบัตรบนเรือเหรอ
‪ถึงได้ว่าเราหาแท่นพิมพ์ไม่เจอ ‪มันเคลื่อนที่ได้นี่เอง
‪เราก็เหมือนกัน แต่ฉันรู้จักทางลัด
‪เพลเยอร์ ฉันเข้าประจำตำแหน่งละ
‪กำลังรอให้พวกคลีนเนอร์มาถึงเพื่อบอกฉัน
‪ในสิ่งที่ฉันต้องรู้เกี่ยวกับบอสตันฮาร์เบอร์
‪ฟังนะ เราสามารถบอกเธอทุกอย่าง ‪เกี่ยวกับเมืองอันสวยงามนี้
‪เธออยากรู้อะไรล่ะ
‪เออ...
‪ในช่วงแรกของประวัติศาสตร์ประเทศเรา
‪ตอนที่สหรัฐอเมริกายังเป็นอาณานิคม ‪ภายใต้การควบคุมของอังกฤษ
‪ชาวอาณานิคมได้แอบขึ้นเรืออังกฤษบางลำ
‪และทิ้งกล่องบรรจุชาร้อยกว่ากล่องลงทะเล
‪นั่นเป็นวิธีที่พวกเขาประท้วงรัฐบาลอังกฤษ
‪ที่บังคังให้พวกเขาจ่ายภาษีชาสูงมาก
‪พวกนั้นเรียกมันว่าปาร์ตี้ชาแห่งบอสตัน
‪และมันก็เป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญที่นำไปสู่
‪สงครามปฏิวัติอเมริกา ‪แต่บอสตันไม่ได้แค่ดังเรื่องประวัติศาสตร์
‪มันยังมีเฟนเวย์พาร์ค ‪สนามเบสบอลที่ดี่ที่สุดในโลก
‪สนามเหย้าของทีมเบสบอลที่เก่งที่สุด
‪ลุยเลย เรดซอกซ์ ลุยเลย!
‪เรายังมีซุปหอยลายที่อร่อยที่สุด ‪ไม่ใช่ซุปที่มีสีแดงนะ
‪ถ้าเธอชอบกินอาหารเหลวๆ
‪ก็ต้องนี่เลย ถั่วอบซอสมะเขือเทศบอสตัน
‪แค่อย่าเรียกบอสตันว่าเมืองถั่วละกัน ‪แซคเกลียดชื่อนั้นมาก
‪แบบว่า เกลียดสุดๆ
‪ตรวจสอบข้อมูลแล้วเป็นความจริง เร้ด
‪ว้าว เธอสองคนรู้เรื่องบอสตันดีจริงๆ
‪เงินนั่นมีมากเกินพอที่จะ ‪จ่ายคืนเอ็ดดี้และซ่อมรถของเรา
‪เฮ่ย! เราเอาไปซื้อรถเป็นขบวนยังได้เลย!
‪เธอหันไปพึ่งอาชญากรรมเพื่อซ่อมรถเนี่ยนะ
‪ไม่ใช่แค่รถทั่วไป ลิเดียต่างหาก
‪รถแข่งของเราน่ะ เราจะได้กลับไปเข้าร่วม ‪การแข่งระดับภูมิภาค
‪พวกเธอขอยืมเงิน ‪จากสมาชิกครอบครัวไม่ได้เหรอ
‪- นี่ ให้ฉันยืมตังค์... ‪- นี่ ให้ฉันยืมตังค์...
‪- ช่างมันเหอะ ‪- ช่างมันเหอะ
‪ครอบครัวเราเหลือกันแค่นี้
‪เข้าใจละ
‪ได้เวลาตามรถตู้นั่นไปละ
‪เพื่อความปลอดภัยของเธอเอง
‪เร็วเข้า เราปล่อยให้เขาเอา ‪ส่วนแบ่งจากเงินของเราไปไม่ได้
‪พร้อมมั้ย
‪หนึ่ง สอง กระโดด!
‪ไวล์ต้องการสร้างอีกตัวตนในสหรัฐฯ
‪ดังนั้น พวกคุณก็พิมพ์ธนบัตรปลอมไปเรื่อยๆ
‪เราจะได้ซื้ออสังหาฯ ทำเลดีในเมืองถั่ว
‪- โอ้ ไม่นะ แซค ‪- อย่าได้...
‪- เรียกบอสตัน... ‪- ไม่ๆๆ
‪ว่าเมืองถั่ว!
‪แย่ละ
‪หวัดดี
‪- โป๊ะเชะ! ‪- หยุดอยู่ตรงนั้น
‪- ไม่ได้เจอกันสักพักนะ เลอเชฟร์ ‪- แบล็คชีพเหรอ
‪ตอนนี้ฉันคือคาร์เมน ซานดิเอโก้แล้ว
‪แบล็คชีพ เพื่อความปลอดภัยของเธอเอง ‪วางแม่พิมพ์แล้วไปซะ เดี๋ยวนี้เลย
‪และฉันจะแกล้งทำเป็นว่าไม่เคยเห็นเธอ
‪ฉันบอกเธอแล้วว่าชื่อคาร์เมน ‪และฉันทำแบบนั้นไม่ได้
‪จริงๆ นะ ถ้าเธอไม่วางมันลง ฉันจะต้อง...
‪ปกป้องหน้าไว้เสมอ!
‪คือว่า เรากำลังวิ่งไปซื้อ ‪กุ้งล็อบสเตอร์ตอนกลางคืน
‪แล้วเราก็สะดุดไปพันกับเชือกบ้านี่
‪เป็นอุบัติเหตุที่เหลือเชื่อเนอะ
‪- เอาจริงเหรอเนี่ย ‪- แบล็คชีพเหรอ
‪- แต่ฉันนึกว่าเธอเรียนไม่จบนี่ ‪- ก็ไม่จบไง
‪เพื่อนๆ เธอเหรอ ทำได้ดีมากที่มัดพวกเขา
‪ฉันไม่ได้ทำ พวกเขามาทั้งแบบนี้
‪เอาแม่พิมพ์มา ไม่งั้นเพื่อนฉัน เอล โทโป ‪ จะโยนสหายของเธอออกจากเรือ
‪เดี๋ยวก่อน! เอาไป
‪โยนเขาออกนอกเรือซะ
‪โทษทีนะ แบล็คชีพ
‪มาจับฉันสิถ้าทำได้
‪- ขอบใจที่แก้มัดให้เรา ‪- อืม ฉันต้องการเชือกน่ะ
‪ช่วยหน่อยได้มั้ย พ่อกล้ามโต
‪ได้เลย
‪คุณผู้หญิง
‪อะไรที่หดกลับได้คงจะมีประโยชน์กว่านี้
‪อาจจะติดไว้กับข้อมือเพื่อใช้งานได้ง่าย
‪นี่ ไอวี่ มองไปทางนั้นสิ
‪เอาล่ะ อีกแค่อันนึง
‪พี่ เราไม่อยากไม่พวกคนเลวซื้ออสังหาฯ ‪ทำเลดีในบอสตันใช่มั้ย
‪อะไรเนี่ย
‪เหมือนเป็นปาร์ตี้ชาแห่งบอสตันของเราเอง
‪- สุดยอด! ‪- ไม่นะ ไม่ๆ !
‪เธอจะเอาแม่พิมพ์ธนบัตรไปคืนจริงๆ เหรอ
‪ถึงแม้ว่าฉันจะดูเป็นแบบนี้ ‪ฉันไม่ก่ออาชญากรรม
‪ฉันมาเพื่อโค่นองค์กรอาชญากรรมองค์กรนึง
‪เราก็มีสิ่งที่เรียกว่าตำรวจ ‪เพื่อจัดการสิ่งนั้นแล้วนี่
‪ตำรวจไม่รู้ว่าพวกเขามีตัวตน แต่ฉันรู้
‪ตามหลักแล้วมันถูกขโมยมานะ
‪ถ้าโดนจับได้ว่าเอามันไปใช้ ตำรวจสามารถ ‪ขังพวกเธอไปอีกนานเลยล่ะ เพื่อ...
‪- ความปลอดภัยของตัวเราเอง ‪- เออๆๆ
‪เร้ด ฉันเพิ่งถอดรหัสข้อมูลได้อีกชุด ‪และมันเด็ดมาก!
‪หวังว่าการล่าครั้งที่สองของฉันจะ ‪ดำเนินราบรื่นกว่านี้
‪พอเอ็ดดี้รู้ว่าเราไม่ได้เตรียมเงินไปให้เขา
‪เขาคงไม่หักแค่แท่งขนมปังแน่คราวนี้
‪เราต้องซ่อนตัวไปสักพัก ‪บางทีเราควรจะออกนอกบอสตัน
‪เพลเยอร์ จองเที่ยวบินกลางคืนให้ที
‪เธอพอมีที่ให้เรา ‪สำหรับงานต่อไปของเธอมั้ย
‪เรามีเจ้าหนี้ฉลามไล่ตามเราอยู่
‪เธอพูดเองว่าอยากได้คนขับพาหนี
‪และพวกเขาก็ไม่ว่าอะไร ‪กับการปล้นคนเลว
‪แล้วอุปกรณ์หดได้ที่ติดตรงข้อมือ ‪ที่เธอเคยพูดถึง...
‪ฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะเรียกตัวเองว่า ‪โจซี่ ซาน โฮเซ
‪หรือโมนิก้า ซานตา โมนิก้า!
‪ฉันจะขยี้เขาซะที่กล้าทรยศครอบครัว
‪สิ่งที่เขาทำคืนนี้เป็นแค่ความฟลุค
‪เด็กผู้หญิงแค่คนเดียวจะสร้างความเสียหาย ‪ให้กับไวล์ได้สักแค่ไหนกัน
‪ตอนนั้น เราไม่รู้ว่าเธอสามารถ ‪เข้ามาแทรกแซงได้ขนาดไหน
‪และตอนนี้เราก็รู้แล้ว
‪เสียหายขั้นวิกฤติ!
‪ลุยเลย หัวหน้า เป็นวันเกิดของเธอ ‪เป็นวันเกิดของเธอ‪
‪แต่ฉันสงสัยว่าทำไมพวกเขายังไม่กลับไป ‪ไล่ตามความฝันที่จะแข่งรถ
‪ตอนนี้เราเลือกเส้นทางนี้ละ
‪แล้วเราค่อยหาเวลาไปซ่อมลิเดีย ‪และจ่ายเงินคืนเอ็ดดี้
‪- สักวันหนึ่ง ‪- สักวันหนึ่ง
‪นี่ พรรคพวก
‪ฉันขุดเจอข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับรถคันนั้น
‪ความจริงมันเป็นรถที่เร็วที่สุดในโลก
‪และไวล์ก็วางแผนที่จะขโมยมัน ‪ระหว่างการแข่งขันที่ดูไบ
‪งั้นเราคงต้องขโมยมันมาก่อน
‪กำลังเช่ารถบินได้ ‪ไปตะวันออกกลางให้อยู่
‪ขโมยรถแข่ง! ได้กลับมาทำในสิ่งที่ถนัดแล้ว!
‪ซิ่งไปเลย!
‪เห็นมั้ย มีศูนย์บัญชาการคงเสียเปล่า ‪ไปกับพวกบ้างานอย่างพวกเรา
‪คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์